Αυτό το ηλεκτρονικό άρθρο δημοσιεύτηκε από το αφοα στις 12/08/26.
Επιχείρηση εξόντωσης Δρουσιώτη
Γελοίες κατηγορίες περί προσωπικών δεδομένων τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του βιβλίου «Κράτος Μαφία»
Την πάση θυσία φίμωση του δημοσιογράφου-συγγραφέα Μακάριου Δρουσιώτη επιδιώκουν σύσσωμη η κυβέρνηση και οι παρατρεχάμενοί της, όπως δείχνουν οι εξελίξεις της τελευταίας βδομάδας.
Μετά την επιχείρηση αποδόμησης που ακολούθησε την υπόθεση «Σάντυ», κατά την οποία ο Δρουσιώτης παρουσιάστηκε ως αναξιόπιστος και όλα τα υπόλοιπα εμπλεκόμενα πρόσωπα κρίθηκαν αθώα, ο δημοσιογράφος βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με 80 κατηγορίες και με καθημερινό λιντσάρισμα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Μάλιστα, στην -επιτυχημένη, όπως φαίνεται- έκκληση του Δρουσιώτη για οικονομική ενίσχυση μέσω crowdfunding, η κυβέρνηση μέσω του Υπουργού Εσωτερικών απάντησε με απειλές και ισχυρισμούς περί δήθεν ποινικού αδικήματος, επικαλούμενη μια απαρχαιωμένη νομοθεσία σύμφωνα με την οποία οι φιλανθρωπικοί έρανοι χρειάζονται άδεια από το ΥΠΕΣ. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος «έρανος» δεν αφορά κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό, αλλά τη στήριξη ενός ανθρώπου που στοχοποιείται ξεκάθαρα από τον κρατικό μηχανισμό. Είναι δε απορίας άξιον γιατί το ΥΠΕΣ δεν είχε ανάλογες ενστάσεις όταν ο ίδιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης έτρεχε crowdfunding για την προεκλογική του εκστρατεία το 2022-23. Ή γιατί δεν τόλμησαν να πουν ότι το crowdfunding του Ως Δαμέ για τραυματισμένα και αυλληφθέντα άτομα στις 13 Φλεβάρη 2021 ήταν «παράνομο».
Είναι γνωστό ποιος είναι ο Δρουσιώτης ως δημοσιογράφος-συγγραφέας και ως πολιτικό ον. Αυτή τη στιγμή δεν κρίνεται η επαγγελματική του επάρκεια, ούτε οι πολιτικές του θέσεις. Ούτε η εμπλοκή του στη διακυβέρνηση Αναστασιάδη που τη χαρακτήριζε, πέραν της προσωπικής φιλοδοξίας, και η γνωστή φιλελεύθερη αφέλεια πως μπορείς εκ των έσω να βελτιώσεις τη δεξία ή ακόμα και να την τιμωρήσεις.
Αυτό που σήμερα έχουμε μπροστά μας είναι τη μαφία που παριστάνει το κράτος να επιχειρεί να ελέγξει και τους τελευταίους αυτούς λειτουργούς του Τύπου που δεν βρίσκονται πλέον ή ακόμα υπό την επηροή της. Πρόκειται για μια κλασική τακτική τύπου SLAPP (Στρατηγικές Αγωγές/Διώξεις κατά της Συμμετοχής του Κοινού), όπου ο κρατικός και δικαστικός μηχανισμός επιστρατεύεται όχι για την απονομή δικαιοσύνης, αλλά για να εξαντλήσει τον στόχο οικονομικά και ψυχολογικά. Είναι μια επιχείρηση εκφοβισμού όχι μόνο του Δρουσιώτη αλλά του καθενός που τολμά να αμφισβητήσει το ψέμα με το οποίο μας ταΐζουν οι κυβερνώντες.